Dün gece dünyanın sayılı derbilerinden birisi sayılan Fenerbahçe - Galatasaray derbisi vardı. Eskişehir'de gidilebilecek en iyi kahvelerden birisine gittim arkadaşlarımla ve oturup maçın başlamasını bekledik.

İki arkadaşım da Galatasaray'lı, ben Fenerbahçe'liyim. Maçtan önce ısınan futbolcuların görüntüleri yansıdı ekrana, Arda, Lincoln derken kahve alkış tutmaya başladı. O an anladım ki içerisinin %80'i Galatasaray'lıydı. Tabii ki kalan %20'lik kısım bir arada değil, parça parça sağda solda.

Derken büyük heyecan hakemin düdüğüyle başladı. Fakat çok geçmeden daha 2. dakikada Lincoln şık bir plase ile durumu Galatasaray lehine çevirmişti. Haliyle kahve ayakta. Herkes bağırıyor; gool.

Ben içimden "ulan zaten Fener iyi oynamıyordu, bir de burda kendi evimizde yenilirsek hepten rezil olacağız" diye geçirirken Selçuk durumu beraberliğe taşıyan golü kornerden, Galatasaray kalesine salladı. 1 - 1.

28. dakikada "son dakikaların golcüsü" Semih ceza sahası dışından bir şut gönderdi, Galatasaray'lı Emre topa ayağıyla müdahale etti ve top Galatasaray kalecisini aldatıp gol oldu. Durum Fenerbahçe lehine dönmüştü; 2 - 1.

İlk yarı Fenerbahçe'nin üstünlüğüyle bitti. Maç arasında dışarı çıkıp "temiz hava" aldık (Koca kahvede bir havalandırma sistemi yoktu! Gözlerim yaşardı vallahi maç bitene kadar sigara dumanından).

İkinci yarı başladı ve Fenerbahçe oyuna her türlü üstünlüğünü yansıtıyordu. Gerçi Selçuk arada saç yoldurtmadı değil. Özellikle orta sahada kaptırdığımız toplarda, Galatasaray'ın hızlı adamları beklenilen performanslarını gösteremedi ve gol atamadılar. Arda maçta yürüyen adamdı zaten.

Ve ve 49'da Carlos'un o müthiş füzesi gitti kaleye. De Sanctis topu dışarı çıkaramayıpta Lugano'ya bırakınca durum 3 - 1'e geldi. Şimdi keyfim yerine gelmişti çünkü bu skordan maç vermek, hele hele de böylesine önemli bir derbide vermek çoğu kişinin klüpten şutlanmasıyla eşdeğerdi.

Zaten maçta sona yaklaşıyorduk ve bir an önce maçın bu skorla bitmesini istiyordum. 5 dakika uzatma verildi ve o sürenin bitmesini beklemeye koyuldum. Ama maçın bu skorla bitmesini istemeyen bir adam vardı; Deivid! Son dakikalarda, Galatasaray defansını aptala çevirip mükemmel bir şutla skoru 4 - 1 yaptı.

Diğer arkadaşlarım "haydi gidelim" dediğinde artık onlara hak vermiştim . Ve netice itibariyle bir Kadıköy derbisi daha FB lehine sonuçlanmış oldu.

9 Kasım 2008, 4 - 1'lik tarihi bir farkla Fenerbahçe'min şanlı tarihindeki yerini aldı.

Not: MSN'deki "Fenerbahçe sevgisi sarmış 4 - 1 yanımı. Ulan yine rezil ettik 6saraylı'ları" imzasını atan arkadaşım, süpersin yaa .

Yazı Hakkında
10 Kasım 2008 Pazartesi günü, saat 22:53 civarı, froNau tarafından Genel kategorisi altına girildi. Konuya Fransız kalmamak için RSS kullanabilirsin. Dilersen cevap yazabilir, yada sitenden (varsa) geri-izleme alabilirsin.



Görüntülenme Sayısı
329 kez görüntülendi.

Yazdırma Sistemi
 Bu Yazıyı Yazdır

Puanlama Sistemi

 Yükleniyor ...

Benzer Yazı(lar)

>> Ve Galatasaray Şampiyon! | >> İlk Maç Çeklerin! | >> Dahiyane Bi’ Soygun :) | >> Esra - Ceyda Ersoy Kardeşler Bomba Video! | >> Deniz Feneri ve İyi Niyet Üzerine |